Przygotowanie placu budowy obejmuje szereg czynności, które muszą zostać wykonane jeszcze przed rozpoczęciem właściwych prac konstrukcyjnych. Oprócz wyznaczenia granic inwestycji i sprawdzenia dokumentacji niezbędne jest określenie sposobu zagospodarowania dostępnej przestrzeni. Należy przewidzieć miejsce na składowanie materiałów, przejazdy, stanowiska robocze a także obszary przeznaczone do czasowego postoju urządzeń.
W tym etapie bardzo ważną rolę odgrywają maszyny budowlane, wykorzystywane w głównej mierze do usuwania warstwy ziemi, niwelowania terenu i przygotowywania podłoża. Rodzaj zastosowanego urządzenia zależy od ukształtowania działki, rodzaju gruntu oraz zakresu planowanych robót. Na terenach o niewielkiej powierzchni problemem może być ograniczona przestrzeń manewrowa, jednakże przy dużych inwestycjach znaczenie ma właściwa organizacja ruchu i rozmieszczenie kilku maszyn pracujących jednocześnie.
Podczas realizacji inwestycji ważne jest także właściwe gospodarowanie materiałami powstającymi podczas robót. Ziemia z wykopów, gruz betonowy, asfalt oraz inne odpady budowlane wymagają dobrego transportu i zagospodarowania. W współzależności od rodzaju materiału wykorzystuje się ładowarki, koparki, wozidła albo urządzenia przeznaczone do jego rozdrabniania. Nie za każdym razem konieczne jest wywożenie całego urobku oprócz teren inwestycji. Część gruntu może zostać wykorzystana ponownie, jeśli pozwalają na to jego właściwości i założenia projektu. W praktyce wymaga to jednak wcześniejszego ustalenia, gdzie materiał będzie składowany i w jaki sposób zostanie w późniejszym czasie przemieszczony. Sprzęt dla budowlanki powinien być dostosowany do ilości przewożonych materiałów a także odległości pośród stanowiskiem roboczym a miejscem ich składowania. Zbyt mała pojemność łyżki albo skrzyni ładunkowej może powodować częste kursy, a niewłaściwie dobrana trasa przejazdu utrudniać pracę pozostałym ekipom.
Ważnym zagadnieniem jest wpływ maszyn na podłoże, po którym się poruszają. Ciężkie urządzenia mogą powodować zagęszczenie gruntu, powstawanie kolein i uszkodzenia wcześniej przygotowanych nawierzchni. Skala tych modyfikacji zależy między innymi od masy maszyny, rodzaju podwozia, rozłożenia obciążenia oraz wilgotności podłoża. Dlatego przed rozpoczęciem prac warto ustalić, które części terenu mogą być wykorzystywane jako drogi technologiczne. W niektórych przypadkach konieczne jest przeznaczenie tymczasowych płyt drogowych lub przygotowanie dodatkowej warstwy nośnej. Profesjonalne maszyny różnią się nie tylko mocą i wydajnością, lecz także naciskiem na podłoże a także widokami na nadchodzące lata poruszania się w skomplikowanym terenie. Ma to szczególne znaczenie podczas prac prowadzonych na terenach podmokłych, przy istniejącej zabudowie albo w pobliżu wykonanych już elementów infrastruktury. Niewłaściwe zaplanowanie przejazdów może oznaczać konieczność ponownego wyrównywania terenu albo naprawy uszkodzonych fragmentów nawierzchni.
Przy organizacji zaplecza technicznego należy uwzględnić też sposób przechowywania urządzeń poza godzinami pracy. Maszyny pozostawiane na placu budowy wymagają wyznaczenia odpowiedniego miejsca postoju, z uwzględnieniem dostępu do serwisu i sposobności przeprowadzenia głównych czynności obsługowych. Istotne są również warunki przechowywania paliw, olejów i innych materiałów eksploatacyjnych, które powinny być magazynowane zgodnie z bieżącymi wymogami. Przed rozpoczęciem dalszej zmiany kontroluje się między innymi poziom płynów, stan ogumienia albo gąsienic, działanie oświetlenia i widoczne oznaki uszkodzeń. W przypadku urządzeń wyposażonych w rozbudowane układy elektroniczne znaczenie mają również komunikaty diagnostyczne. Informacje o wcześniejszych usterkach i stworzonych naprawach ułatwiają ocenę stanu technicznego oraz planowanie dalszego użytkowania. Takie działania stanowią część codziennej organizacji pracy na lokatach, niezależnie od ich wielkości i stopnia rozbudowania.
Źródło: elektryczne żłobiarko-rowkarki.